پيامبران مانند وحى است . 3 - « قتاده » گويد : خواب ديدن پيامبران در صورتى حق است كه ببينند كارى را انجام مىدهند . 4 - « ابو مسلم » گويد : خواب ديدن پيامبران با اين كه همه‌اش درست است بر دو گونه مىباشد : اول - اين كه آن چه در خواب ديده در ظاهر انجام پذيرد ، چون قول خداوند : ( لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ ) « به تحقيق راست آورد خداوند به رسول خود خواب را به حق ، هر آينه داخل شويد به مسجد الحرام - فتح - 27 » . دوم - اين كه خواب ديدن عبارت از خلاف ظاهر باشد از آن چه در خواب ديده شده است و اين مانند خواب ديدن حضرت « يوسف » است كه يازده ستاره و خورشيد و ماه را در خواب ديدم كه بر او سجده مىكنند ، و خواب - ديدن حضرت ابراهيم نيز از اين باب است ولى ابراهيم ايمن نبود از اين كه آن چه در خواب ديده عمل به آن لازم باشد و چاره‌اى جز آن نداشته باشد ، پس چون تسليم خداوند شدند پروردگارش او را متوجه گردانيد كه خواب خود را راست آورده به آن چه كه انجام داده است و فديه داده شده به جاى ذبح فرزندش به ذبح ديگر . قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ ( گفت اى پدر بكن آن چه امر شده‌اى ) سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ ( به زودى مىيابى مرا اگر خدا بخواهد از شكيبايان ) يعنى به زودى به مشيت و حسن توفيق خداوند مرا در مقابل خود خواهى ديد كه در اطاعت خداوند بر شدائد صبر كرده و تسليم امر او ( خدا ) شده‌ام . فَلَمَّا أَسْلَما ( پس تا تسليم شدند ) يعنى چون تسليم امر خدا و راضى به آن شدند و خدا را اطاعت كردند .